kanımı silen güneşleri öptüğüm gün elinde dürbün yeşil ekin dürbünleri suyunu da emerek bakmayı seçtim uzaktan çapraşan görüntüme Osman Hasdemir, Kendine Bakmak  tüm kavgası kendiyledir düşsel bir yorgunlukla verir savaşını ölür, öldürür, gırtlaklara yumruklar indirir sıktıkça dişlerini haytaca bir sevinç dolar yanak kaslarına berhevâ geçmişinde bir iz arar Mahmud Musab Önder, Mâfevk, Adam, Kavga, Kadın Eski bir günah bu taşıdığımız şeyler Ayıpsız amasız fakat gözlerden uzaktayız Son kez gülümsüyorsun hafızam…