30 Nisan 2015 Perşembe

Akşam Oldu Anne | Eyüp Aktuğ

Akşam Oldu Anne
Eyüp Aktuğ

- Dinçeeer, oğlum yemek hazır, nerdesin?
- Geliyorum anneee.

Kapattı pencereyi. Dışarıda oradan oraya koşturan oyun arkadaşlarını izliyordu, yaklaşık bir saattir. Şu top sektiren Ahmet, onun hemen yanında Ahmet'in top sektirmesini sayan Mustafa... Sanırım yarış yapıyorlar. Bir de şu duvarın önünde bebeğinin saçlarını tarayan Ayşe var. Meliha Teyze'nin sandalyesini güneşin altına koyuşu, bankada veznedarlık yapan Necla Hanım'ın yorgun adımlarla evine dönüşü, henüz liseye yeni adım atmış Yasin'in kravatını şimdiden yarıya kadar düşürmesi...

26 Nisan 2015 Pazar

Merhabalar Olsun - Ah Müjgan Ah

Ah Müjgan Ah - 1970
Başrollerini, malumu olduğunuz üzere, Sadri Alışık ve Esen Püsküllü paylaşıyor. Filmin kötü adamı ise siyah - beyaz dönemin, yakışıklı ve züppe rollerinden aşina olduğumuz Salih Güney. Filmin başlangıç bölümünden bir sahne çıkardım sizler için. Kopyala - yapıştır değildir el emeğim var. :)

Müjgan: Merhaba.

Sadri: Merhaba Müjgan. Merhabalar olsun. Ver bakayım, çokta ağırmış. Ama bu işleri yakın bir vakitten sonra yapmayacaksın artık. Çarşı pazar falan da dolaşmayacaksın. Bu akşam yine göreceğim seni.

Müjgan: Nerde?

Sadri: Sinemada. Bilet bıraktım annene.

25 Nisan 2015 Cumartesi

Ruhum Biraz Daha Genişliyor

Gravier'in sol gözünden defterimin içine düşen kirpik için...

Bir yaş daha aldın Gravier. Dünya bir yıl daha azaldı. Bir yıl daha düştüm ömür sandığımdan. Şükür ki, benim türkümü koynuna alacak kadar merhametli dağlar var burada. Bu masalı yoksa kime anlatırdım her gece. Bu rüyayı kim hayra yorardı gecenin ardına gündüzü bağlayan olmasa. O halde şükür.

Geçtiğimiz yılın Ağustos ayından beri görmüyorum seni. Yaklaşık sekiz ay oldu. Bir daha da görür müyüm bilmiyorum. Bir filmde şunu duymuştum: "Bizler gezginleriyiz sevda yolunun, yeniden buluşuruz elbet zamanı gelince." Mutlu ediyor bu cümle beni. Yüzüme tebessüm gibi dokunuyor. Evet Gravier, yeniden buluşacağız elbet zamanı gelince. Biliyorum ben bunu.

24 Nisan 2015 Cuma

Soma’daki “Toplumsal Dönüşüm Projesi” Onlarla Hayat Buldu!

Soma İçin Bir Olduk:  Hepsi bizim yakınımızdı ki…

Allianz Türkiye, sivil toplum örgütleriyle el ele vererek, bölgede etkilenen vatandaşlara ulaşabilmek, onların yaralarını sarmak ve yeni başlangıçlarını desteklemek için Soma’daydı. Soma’da 2014’te gerçekleşen ve ulusumuzu derinden sarsan maden faciasının ardından, Afetlerde Psikososyal Hizmetler Birliği (APHB) ve Bilim Kahramanları Derneği (BKD) ile işbirliği yapılarak “Allianz SomaDA”yı (Soma Dayanışma Ağı) geliştirdi.

20 Nisan 2015 Pazartesi

Türk Edebiyatının Kitap Annesi: Gülten Dayıoğlu

Türkiye'nin son üç kuşağı onu okudu.
Her insanın bir kitap serüveni vardır. Bu serüven çoğunlukla ilkokul yıllarıyla birlikte, mektep sıralarında, sınıf kitaplığındaki kitaplarında elden ele dolaştırılıp, dönüşümlü bir şekilde okutulmasıyla başlar. Hatırlıyorum,  bana okuma ve yazma öğreten öğretmenim birinci sınıfın sonunda farklı bir ile tayin olmuştu. Adı Eşref'ti. Beni bir kış günü arabasıyla evime bırakmıştı. Beyaz bir arabaydı. O günden sonra Eşref öğretmenimi ailemden birisi gibi görmeye başlamıştım. Sonra gitti. Üzülmüştüm gerçekten, hatta bana bir veda konuşması dahi yapmıştı Eşref öğretmenim. Nihayet ikinci sınıftaydım. Sınıf öğretmenimizin adı Türkân'dı. Biraz sinirli bir mizacı vardı. Ondan çekiniyordum. Ben Türkân öğretmenimi içselleştiremedim. Ona karşı derinlerde bir soğukluk vardı bende. Türkan öğretmenime karşı hissettiğim bu uzaklığın nedeni ise onun Eşref öğretmenim hakkında kötü şeyler söylemesiydi. İkinci sınıfta olmamıza rağmen, sınıf arkadaşlarımızdan bazıları okumayı ve yazmayı tam olarak öğrenememişti. Okuma - yazma bilmeyen bir öğrencinin ikinci sınıfa geçmesini kabullenemiyordu. Bunun için, Eşref öğretmenime kızıyordu. Kırmızıya yakın kahvrengi saçları vardı Türkan öğretmenimin. Onu görünce aklıma televizyonda gördüğüm İstanbul geliyordu. Taşradan değildi Türkan öğretmen. Bizim hep sessiz olmamızı isterdi. Gürültü yaptığımız zaman kızardı. İtiraf etmem gerekirse beni kitaplardan ve okuma - yazma eyleminden soğutmaya başlamıştı.

18 Nisan 2015 Cumartesi

Google Reklam Tercihleri Sorunu

Nerede olursam olayım karşıma bu soru çıkıyor. "Bunu yiyerek 1 günde 10 kilo verilir mi?" Artık geç manada rahatsız etmeye başladı. Rahatsız ettiği en önemli nokta ise reklam verenin kullandığı, ne olduğu anlaşılmayan ve bir müddet sonra mide bulandırmaya başlayan o görsel. Yumurta mı, soğan mı, yoksa başka bir şey mi, bilmiyorum. Reklamı görmek için şuraya bakmanz yeterli. Anlam veremediğim bir şey daha var. O çarpı işaretine tıklıyorum ve bu reklamı görmek istemiyorum diyorum. Reklam sonraki oturumda yeniden karşıma çıkıyor. Bir virüs ya da başka bir zararlı değil. Bunu biliyorum. Fakat Google kullanıcı tercihlerimi hatırlamıyor. Bu işle biraz irtibatlıysanız (yani reklam alıp, reklam verme) bilirsiniz. Google, reklam verirken, sizin karşınıza bir reklam çıkarırken, sizi tanıyarak bir reklam çıkarır. Sizin ilginizi çekebilecek reklamları sunar size. Bunu nasıl yapıyor peki? Ziyaret alışkanlıklarınıza göre. Bildiğim kadarıyla girdiğiniz siteleri, internet tercihlerinizi göz önünde bulunduruyor. Garip olan şu ki, ben hiç zayıflama, kilo verme, vücut geliştirme sitelerine girmedim ve bilgisayarıma benden başka kullanan birisi yok. O halde bu reklam neden ısrarla karşıma çıkıyor? Son olarak o görseldeki şeyi yiyebilecek birini düşünemiyorum. Zaten bilimsel ve mantıksal bir analiz yaptığımızda bir gün içerisinde on kilo verilemez. Cerrahi müdahaleler dışında tabi. Ekşi Sözlük'te başlığı açılmış ve bir yazarın yorumu gerçekten hoşuma gitti. "Ucundan küflenmiş ve cücüklemiş yumurtaya benzemektedir." Tam olarak böyle, evet.

Sanat Üçgeni: Şiir, Şarkı ve Film

Fotoğrafı bugün akşam namazından sonra çektim. Tam haline buradan bakabilirsiniz.
Şu satırları Amr Selim'den Saken Osady şarkısını (şarkı dediğime bakmayın, ensturmantel bir eser) dinlerken yazıyorum. Gece yarısına bir saat var. Güneşli bir günü geride bıraktım. Sakin ve huzurlu bir gündü benim için. Aslına bakarsanız gün boyunca uykuluydum. Sabah namazından sonra uyuyabildim. Dört saatlik bir uyku ile güne başladım. Ne yaptım da geceyi uykusuz koydum böyle? Evvela Analitik Kimya (şu kitaba) çalışıyordum. Malum ya önümüzde sınav var. Gece 02:00'a kadar devam etti çalışmam. Baktım başım şişmeye başladı. Hilary Hahn'ın icra ettiği Vivaldi bestesi olan Dört Mevsim'i (yaz bölümü) açtım. O sıra mutfağa geçtim, kahve için ocağa koyduğum suyun kaynama sesini fark ettim de. Peşinden kitaplığıma doğru yöneldim. Gözüme Kemal Sayar'ın şiir kitabı ilişti. Bütün şiirlerini tek kitapta birleştirdiği bir kitap. Ağır adımlarla (ışığı yakmayı unuttum) Hilary'nin bastığı notaları takip ettim. Nihayet sandalyeye oturabildim. Beni tanıyorsanız, Kemal Sayar'ın bu şiir kitabını elime aldığım zaman hangi şiir ile başlayacağımı biliyorsunuzdur. Beni tanımayanlar için söylüyorum. Ruknettin'in Kalbi İçin Kehanetler. 2013 yılında almıştım bu kitabı. Her neyse... Biraz önce bir takım şeylerden bahsettim ya... Ben bu olaya "ayin" diyorum. Benim şiir ayinim bu. Gerekli şartları temin ettiğimde şiiri yaşayarak okurum. Büyük bir haz alırım okuduğum şiirden. Defalarca aynı şiiri okurum bazı anlarda. İşte dün ki şiir ayinimden bir kesit sunayım sizlere.

17 Nisan 2015 Cuma

Göğe Tutulan Ayna | Eyüp Aktuğ

Fotoğrafı 2014 Kasım'da çektim.
 Tamamına buradan bakabilirsiniz.
(Enfa Edebiyat Dergisi'nin 1. sayısında yayınlamıştır.)

Göğe Tutulan Ayna 

rabbim dağların boy mu atıyor
yoksa yeryüzüne mi iniyor bu gök?

bir kadın tanıdım vaktiyle dünyanın birinde
roma’yı ikiye bölecek kadar güzel
bir çağı yerinden oynatacak kadar.
eğer kristof kolomb görseydi onu
cayardı amerika’yı keşfinden.

15 Nisan 2015 Çarşamba

Karanfil Kokan Hint Filmleri


Merhabalar olsun. Şu sıralar biraz yoğun geçiyor günlerim. Dergi ve fanzin koşuşturması beni biraz yordu. Ama şikayetçi değilim. Bu yorgunluk hoşuma gidiyor. Sanırım bir süre bu koşuşturmaya ara verip önceliklerime dönmem gerekiyor. Her neyse. Bu yoğunluk arasında ne vakittir yazmayı düşündüğüm şeyler aklıma geldi. Hint sinemasından bahsedeceğim. Benim Hint sineması ile tanışmam bir kaç sene önce Shahrukh Khan filmleri ile oldu. Ubeydullah, o dönemleri iyi bilir. Daha önce Hint sinemasından elbette haberdardım. Ama abidik gubidik kanallarda abidik gubidik Hint filmlerinden fazlası değildi bu haberdarlık. Oysa öyle olmadığını anladım. Sonra Aamir Khan isimli bir diğer Khan'a denk geldim. Onun filmleri de hoşuma gitti. Ama Shahrukh Khan kadar değil. Sonra Selman Khan'ı gördüm listede. Ama onun tarzını beğenmedim. Oyunculuğuna bir şey demiyorum. Sadece aksiyon filmleri, vurdulu kırdılı macera filmlerini sevmiyorum ben. Fazla uzatmadan bende yeri ayrı olan ve izlemekten sıkılmadığım Hint filmlerini beğeni sırama göre sizlerle paylaşmak istiyorum. Biraz da yorumlarımı...

11 Nisan 2015 Cumartesi

Bir kaç söz-10

Bir aile varmış. Falanca diyarın filanca yerinde yaşarmış bu aile. Huzur ve saadet dolu bir yuvaları varmış. Fakat o diyarda, ailenin yaşadığı o topraklarda bir problem varmış. Bir grup eşkiya kötü şöhreti ile nam salmış civara. Bu eşkiya grubu bir gece vakti, size anlattığım ailenin evine baskın yapmış. Ailenin kadınlarını esir almışlar. Sonra eşkiyalar ailenin evini ateşe vermiş. Ailenin babası, eşkiyaların reisine dönüp demiş ki:

Sana hoşgörü ile bakıyorum. Sen eşkiyalığın kötü bir şey olduğunu bilmiyorsun. Sen de bir insansın ben de bir insanım. Sen de Allah'ın yarattığı bir kulsun. Ben de Allah'ın yarattığı bir kulum. Senin benim evime baskın yapmış olman, ailemin kadınlarını esir almış olman önemli değil. Seni doğru yola davet ediyorum. Elindeki silahı bırak. İyi bir insan ol. Kimseye zarar verme. Kimseyi öldürme ve kimsenin malını gaspetme.

5 Nisan 2015 Pazar

Durum raporu-22

Denizi olan bir şehirde yaşamak güzel olurdu.
Yoğun bir haftayı geride bıraktım. Ama üzerinde yılgın bir yorgunluk yok. Huzurlu bir yorgunluk var. Bir önceki yazımda duyurusunu ve tanıtımı yaptığım üzere Enfa Edebiyat'ın ilk sayısı çıktı. Onun koşturması ve telaşı içindeydik ekip olarak. Dışarıda hava hayli güneşli. Şu yazıyı bitirip kendimi sokağa fırlatacağım. Yeryüzü kıpırtılı bugün, toprak uykusundan uyanmış da genleşiyor gibi... Pencereden kulağıma kadar süzülen serçe sesleri de cabası. Biraz dışarı çıkacağım. Şehrin en güneş gören yerine oturup, birkaç bardak çay içeceğim. Belki tanıdık birilerini bile görebilirim. Ne de olsa bu şehir küçük sayılır. Bu arada bir türlü bitiremiyorum o filmi. Hangi filmi diye soruyorsunuz şu an. Happy New Year, Shah Rukh Khan'ın son filmi. Filmi beğenmedim. Shah Rukh Khan'ın hatrı olduğu için izlemeye çalışıyorum. Her neyse... Bu akşam bir düğüne davetliyim. Fakülteden bir arkadaşım evleniyor. İnşallah mutlu ve huzurlu bir yuvası olur.

4 Nisan 2015 Cumartesi

Enfa Edebiyat Dergisi'nin 1. Sayısı Çıktı

Enfa Edebiyat Dergisi ilk çiçeğini açtı. Taşra edebiyat dergiciliğine ilk sayısıyla "merhabalar olsun" diyen Enfa Edebiyat, şiir - öykü - deneme türlerinde yazın dünyamıza eser sunarak gönüllerde hoş bir yankı uyandırmayı amaçlıyor. Enfa Edebiyat'ın ilk sayısı 12 sayfadan oluşmakta, ama öyle sıcak ve öyle samimi, dolu dolu bir sayı olmuş. Dergiyi elinize aldığınızda ve ithaf bölümü ile karşılaştığınızda yüzünüzde bir tebessüm bırakacak olan şu satırlarla karşılaşacaksınız.
dostluğunu hissetiren güzel insanlara,
içilen tüm kivi çaylarına,
ve bunca tebessümün vesilesi olan
varlığıyla huzur bulduğumuz
hüseyin kaya hocamıza
ithaf olunur.
Enfa Edebiyat'ı biraz tanımak ve tanıtmak istiyoruz. Kendisini Enfa Edebiyat'ta "şey" olarak tanımlayan Ubeydullah aslında derginin imtiyaz sahibidir. Derginin editörlüğünü Neslihan Ermahiş yapmakta, şiir editörlüğünü Eyüp Aktuğ ve nesir editörlüğünü Mete Almalı yürütmekte. Derginin sanat editörlüğünde ise Sümeyye Yöner bulunmakta. Enfa Edebiyat'ta Sosyal Medya Ekipler Amiri ise Liya Zerya. Bir de Enfa: Hüseyin Kaya.