6 Mart 2014 Perşembe

Ne çok sustuk

Garip bir yolculuğu adımlıyor... Buradan göğ kaç adım gelir? Ben bu sorunun cevabını biliyorum. Kimse
bilmiyor belki... Üç adım eder buradan gökyüzü. Yalan değil, üç adım... Bak üç adım uzağımda çayını yudumluyorsun ve zaman böylece eriyor. Sahi parmakları bulutlarda gezen bir ben miyim? Bir şiiri nefesime doldururken günü seninle kapatıyor, güneşe seninle yürüyorum.

Bunca hülyâ yeter dediğini duyar gibiyim. Tamam, tamam... Çokça okudun belki bu satırlarımı, en azından öyle ümit ediyorum. Ama ne çok sustun sen. Aynı rüyada bile sustuk. Tek bir harf dökülmedi dilimizden, bize dair ne varsa sustuk. Konuşulacak çok şey bıraktık ve bazı şeyler konuşulmadan kalacak. Dünya kelamından kaçtım sana karşı, ismini dokudum okuduğum her duaya.

Bunca ıssız yetmez mi? Biraz fısıltı olsun, biraz sükutu tırmalayalım diyorum. İncitmeyelim dilimizi, ama küstürmeyelim de lisanı. Her neyse, ne çok sustuk diyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder