11 Mayıs 2013 Cumartesi

Deprem (Kendi şiirlerimden)

Düzen: Serbest
Ölçü: Serbest
Deprem
Ben ardından elimi sallamadım
Elim rüzgâra takıldı ruhum sallandı
Öfkesi dinmeyen rüzgârın uğultusunda
Kalbimin gök gürültüsüdür satırlara düşen
Bir şiirin sonbaharına düşen aklar gibi
Sende saçlarıma düştün düş olduğunu bilmeden
Düşlerimde cenneti süsleyen düşlerimdi
Gözlerindi cehennemi cennete bağlayan
Bir şehirdi gözlerin sözlerimde kentle yıkan
Benim şehirlerim harabe güneşssizdir evim
Timur'un orduları kalbime girdiğinden beri
Ondan mıdır böyle hep parçalı bulutlu kalbim
Timur'un günahı yoktu kalbim günaha kuldu
O resmin önünde kırılan dizlerim
O resmin ateşinde kavrulan tenim
Hangi yatağın çarşafı oldu kefenim
Dokunmayın bana yaklaşmayın gidin
Ellerim yakar ellerinizi yakar ılık nefesim
Ben ardından elimi sallamadım
Elim rüzgâra takıl ruhum sallandı
Belki de bu yüzden avuçlarımdaki deprem
                                   Eyüp Aktuğ

1 yorum:

  1. kutlarım seni kardeşim. yine güzel bir şiir yazmışsın.

    YanıtlaSil