5 Şubat 2013 Salı

Görmediler (Kendi şiirlerimden)

Düzen: Serbest
Ölçü: Serbest
Görmediler
Şiirin ne olduğunu söylemeden
Verdiler kalemi elime...
Yaz dediler.
Aklına ne geliyorsa yaz!
Ne yazayım dedim.
Gökyüzünü yaz dediler.
Beni bulutlara bıraktılar,
Bazen bir bulutun
Yağmurunda ıslandım,
Bazen bir kuşun kanatlarında
Özgürlüğü aradım.
Gün doğdu, gün battı...
Güneşin kalbinde,
Ruhumu eritmeye çalıştım.
Lakin;
Ne aradığımı bulabildim
Ne kendimi...
Yazamıyorum, olmuyor dedim.
O zaman,
Yeryüzünü yaz dediler.
Beni toprağa bıraktılar.
Islak toprağın kokusunu duydum.
Bir karıncanın,
Buğday tanesini nasıl taşıdığına
Şahit oldum.
Boynu bükük güllere
Can suyu olmaya çalıştım.
Neden sonra,
Bir anda kirlendi toprak.
Bir yetimin kanı karıştı,
Titreyen toprağın koynuna.
Katillerin gölgesi düştü,
Temiz toprakların üzerine.
Kalbim sıkıştı...
Tamam dedim,
Ne olur, alın şu kalemi elimden.
Yazamıyorum, olmuyor dedim.
O zaman,
Yâri yaz dediler.
Beni aşka bıraktılar.
Öncesinde karanlıkmış kalbim,
Güneş görmezmiş odaları.
O geldi ya kalbime,
Bahar buldu beni
Bu zemheride...
Bir vakit seyir eyledim,
Yâarin ay çehresini.
Nereye baksam,
Hayali karşıladı beni.
Gönlüm söyle dedi,
Gönlümün nasıl gönlüne düştüğünü.
Sus dedim.
Beni benimle bırak.
Belki cesaretim yoktu,
Korkaktım.
Gözümü kırpsam,
Gidecek sanardım...
Zaman biraz daha geçti.
Lâkin;
Kalbimdeki sızı geçmedi.
Ağlar gibi oldum.
Gözyaşım kalbime aktı,
Yaktı kalbimi bir yara açtı.
Bu yara her gün derinleşti,
Sonra benimle bütünleşti.
Ne vakit,
Gözleri değse gözlerime...
O yaradan kan aktı kalemime,
O yaradan geçti hayat yolum,
O yaradan çıktı her mısra,
O yaradan bildim cehennemi,
Sonra anladım hakikati,
Yaradan dedim...
Her şeyi yaratan...
Kalbimden nefreti söküp,
Merhameti perçinleyen.
Yaradan dedim...
Her şeyi yaratan...
Beni bende kaybeden,
Beni onda bulduran.
Yaradan dedim.
Önce aşkı yaratan,
Sonra kalbi,
Sonra O'nu...
Yaradan dedim...
Aşkı kalbe koydu,
Kalbi bana,
O'nu kalbime...
Şükrettim sonra,
Her şeyi yaradana...
Ben,
Yarin açtığı yaradan,
Yaratanı bulmuştum.
Lâkin;
Yâr bilmedi bunu.
Fark etmedi beni.
Dedim ki;
Toprak görmeden beni,
Gör kalbimdeki seni.
Sonra kalemi aldılar elimden,
Bitti dediler.
Bitmesin dedim.
Kırdılar kalemimi,
"Kalem kırılsın yâr kırılmasın."
Dediler...
Kalbimin kırıkları görmediler.
                           Eyüp Aktuğ

2 yorum:

  1. Gayet güzel bir şiir.
    Senden şiirsel hikaye okumak da güzel olurdu.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kıymetli yorumlarınız için teşekkür ederim.

      Sil