27 Aralık 2012 Perşembe

Camların Buğusu (Kendi şiirlerimden)

Ölçü: Serbest
Düzen: eaea
Camların Buğusu
Bir gece uyansan kan ter içinde,
Soruversen bu rüya neyin nesi...
O dem bir şeyler koparsa içinde,
Camların buğusundadır nefesi...
                           Eyüp Aktuğ

Osman iyi biriydi. İyi olması diğerlerinin kötü olmasından mıydı, bilemem. Osman iyiydi iyi olmasına ama sırrı çözülemeyen derin bir kasvet vardı incecik bakışlarında. Nasıl tarif etsem, bir şarkı duymaya görsün efkarlanırdı ve yahut bir şiiri daha tamamlayamadan boğazına yumruğa benzer bir şey otururdu. Öyle giyinmeyi, kuşanmayı seven birisi de değildi. Üzerindeki o çizgili gömleği dört sene önce bir pazar meydanından almıştı. Ayakkabıları üç senelik olsa gerekti. Saçları her zaman bakımlıydı. Kulaklarının yarısı kapatır uzunlukta, Cüneytvari bir saçlara sahipti. Çayı çok severdi. İsli bir demliği vardı. Soğuk kış gecelerinde babasının ona ilk ve son hediyesi olan atkısına sarılarak...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder