18 Aralık 2012 Salı

AZAP (Kendi şiirlerimden)

Ölçü: Serbest
Düzen: Serbest
AZAP
Hani hep susacaktım...
Hani bir sırrı vardı sükûtun.
Ben ihanet ettim suskunluğa,
Şimdi nasıl duyarım kendimi?
Ben körlüğü zedeledim,
Şimdi nasıl bulurum seni?
Anlayın bu azabı...
Bir azap ki,
Var olduğum için çekiyorum.
Yok bunu çekecek âza insanda.
İnsana göre değil bu.
Bir kıyamet var içimde...
Kıyam etmeden bitmiyor,
Durulmuyor dalgalar.
Bir bataklık var zihnimde,
Bırakmıyor düşünceler yakamı.
Kimin maskarasıyım ben?
Zehir yutturulmuş bedenim,
Kaldırımlar üzerinde kıvranıyor.
Genç, yaşlı, herkes;
Etrafımda çırpınışlarımı izliyor.
Beni bende bırakın.
Ağzımın dikişlerinden
Sızan hırıltıları duymayın.
Neyin imtihanı bu?
Çoğu gitti azı kaldı diyordum.
Giden yalnız çok değilmiş.
Her şey onunla birlikte gitmiş.
Sükûtun Senfonisi:
En acı ağıtlara beste oldun.
Eyüp suskunluğa ihanet etti.
Eyüp körlüğü zedeledi.
Anlayın bu azabı...
                 Eyüp Aktuğ

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder