19 Haziran 2012 Salı

Benim Yalnızlığım Doğuştan (Kendi şiirlerimden)

Ölçü: Serbest
Düzen: Serbest
Benim Yalnızlığım Doğuştan
Yalnızlığım sonradan değil,
Doğduğum günden bu güne tek başıma...
Bir omuz aramaktayım,
Başımı yaslayabileceğim bir omuz...
Gözyaşlarımı silebilecek bir el,
Ara sıra saçlarımı da okşasa...
Bir ses olsun hayatıma,
Mutluluk şarkıları söyleyen bir ses...
İsmimi de söylesin,
Kimsenin ağzına almadığı ismimi.

Ilık nefesi ısıtsın beni,
Kulağımla kalp atışlarını dinleyeyim.
Gecenin karanlığında gözlerini,
Benim yıldızım diye seyredeyim.
O da benim gibi olsun.
Yalnız, yapayalnız, tek başına.

Halimden, derdimden anlasın.
Bir sese hasret kalsın,
Muhtaç olalım birbirimize.
Tamamlayalım hayatlarımızı,
Ve umutlarımızı...

Hem seveyim hemde sevileyim,
Soğuk duvarlar sarılmasın artık.
Sabahları günaydın diyen
Sesini duyayım, bu bana yeter.
Belki çocuk gülücükleri de dolar
Bu karanlık odaya...
Mehtap, Nazlı, Fazıl ve de Turgut...
Belki baba derler, baba...

Boş bir hayal benimkisi...
Yalnız doğdum ve de yalnız öleceğim.
Belki cenazem ortada kalacak,
Belki ağlayan bir çift göz olmayacak.
Bu sebepten;
Benim yalnızlığım doğuştan...

1 yorum: