14 Nisan 2012 Cumartesi

Güvercin (Kendi şiirlerimden)

Ölçü:Serbest
Düzen: eeaa
Güvercin
Ben, bir garip güvercinim bu yeryüzünde,
Her sabah özgürlüğü soluyorum gökyüzünde.
Annemin kanatlarını hissedemeden uçtum,
Ben, Allah’ın hayat verdiği bir garip kuştum.

Nice arkadaşlarım vardı, paçalısı taklacısı,
Bir sabah ayrıldım çatılardan, işte bu en acısı.
Elektrik tellerinde gezinen dostlarım vardı,
Bizim illerde, en erken hain kargalar uyanırdı.

Bu hayata bir daha gelsem, leylek olurdum,
Nice memleket gezerdim, bu çatıyı bulurdum.
Boğazda rüzgara göğüs gererek uçardım da,
Sanki dünyanın bütün yükü benim kanatlarımda.

Bu yüke dayanır mı bilmem, tüyden kanatlarım,
Beyaz gömleğimde bir kan lekesi, korkularım…
Bu kirli dünyada güya bizler barışın timsaliydik,
Eli kanlı katillerin arasında zeytin dalı gibiydik.

Büyük dedeme kıydıklarında, Hiroşima’daydı,
Onun kardeşine kıydıklarında, Vietnam’daydı.
Katil bir ülke, gözleri şimdi benim üzerimde…
Mahalleme silahlar girdi, evler alevler içinde…

Artık, dostlarım terk etti elektriği kesik telleri,
Leylekler burada unuttu o günahsız bebekleri.
Galiba hikayem bitmek üzere, kurşun sesleri,
O günden beri bir ağıt bana, güvercin sesleri.
                                          Eyüp Aktuğ

2 yorum:

  1. Çok iyi yazmışsınız hocam. Bu başarınızdan dolayı sizi kutlarım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beğenileriniz için teşekkür ederim.

      Sil