5 Ocak 2012 Perşembe

Z.Ç. ve diğerleri...

Henüz 11 yaşında...
Hayat hikayesi bilmiyorum çünkü onun bir hayatı yok.
Ne kadar korkunç değil mi? İnsanın yaşayabileceği bir hayatının olmaması ne kadar korkunç...

Haberini bugün bir haber kanalında izledim ve izlerkende insanlığımdan utandım. Z.Ç. sekiz aylık hamile idi. Hemde babası yaşında olacak bir adam ile...

Z.Ç.'nin suçu neydi peki? Yaşıtları oyuncak bebekler ile oynarken ve her sabah annelerinin öpücükleri eşliğinde okul yolunda şarkılar söylüyorken, Z.Ç. neden bir gece yarısı doğum sancıları yüzünden hastahane kapılarında acı çekmekte idi. O masum ve günahsız gözlerinde neyin tedirginliği taşıyordu.

Evlendiğinde belkide 10 yaşında idi. Gençliğine adım dahi atmasına izin verilmeden elinden bez bebeği alınarak bir adamın koynuna bırakıldı. Üstelik birde dini nikahları varmış ve helal bir hadise imiş gibi kabul görüyorlar...

Hergün kanallarda yükselen borsa değerlerimizi, güçlenen ekonomimizi, büyüyen Türkiye'yi izliyoruz. Evet büyüyoruz. Hemde çok büyüyoruz.

Madalyonun görünen yüzünde ekonomimizin büyüdüğü ve muayyen ellerde paranın dönme hızının sürat kazandığı görmekteyiz. Madalyonun görünmeyen yüzünde ekonomisi hızla büyüyen bu ülkede çocuk kadın sayısının her geçen yıl daha fazla artış gösterdiğini ve buna karşı herhangi bir tedbir alınmadığını görüyoruz. 10 yaşındaki bir çocuk ne anlar evlilikten. Onun masum ve temiz dünyası var. Her gün babasının işten gelince cebinden çikolotasını çıkarmasını bekleyen çocuklar zorla evlendirilmektedir. Ve buna karşı yasaların uygulanabilirliği sıfır düzeyinde...

Z.Ç. sana sesleniyorum...
Bizleri affet. Türkiye'yi affet. Senin suçun yok. Suç seni zorla evlendirenlere ve bir adamın koynuna sokanlara karşı herhangi bir idarenin olmamasındadır.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder