Kürsümden yükselenler-14

"Bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım, unutma bizi...Bir gün sesimiz, hepinizin kulaklarında yankılanacak ey halkım, unutma bizi."

Unuttuk mu?
Tamamen unutmuş olmasak bile galiba yavaş yavaş unutuyoruz, büyük adam Uğur Mumcu... Unutturmaya çalışıyorlar seni ve o bıraktığın aziz hatıranı.

Kafataslarının içerisindeki beyni sünger ile değiştiren ve dünyayı öküzün boynuzları arasında dönüyor kabul eden, kendinden ve çevresinden habersiz canlı türünün hızla populasyonunu artırmaktadır. Geçenlerde meydanlarda "hepimiz ermeniyiz" diye bağıranlar, Fransız meclisinden geçen "sözde ermeni soykırımı" yasasına herhalde sevinmişlerdir.  22 Aralık 2011 tarihinde kaleme aldığım "Aklın ve mantığın durduğu ülke: FRANSA" isimli yazımdada meseleyi farklı boyutları ile incelemiş ve geniş tahlillerini yapmıştım. Türkiye'de dış politikamız çok hassas bir dönemden geçmektedir. Fransa ile olan ilişkilerimiz neredeyse bitme noktasına gelmiştir. Bugün bir çok Avrupa ülkesinde Ermeni lobilerinin faaliyetleri artarak devam etmekte ve mevcut olan hükumetleri tesiri altına soktular.

Avrupa'da ve dünyada Türkiye aleyhine gerçekleşen bu hadiselerin yaşandığı bir süreç içerisindeyken ülkemizde onların ekmeğine yağ çalarcasına meydanlara dökülüp batı adamı gözünde "İşte onlarda kabullendi." düşüncesi oluşturmakta düşünülmesi gereken ayrıca bir meseledir.

Sizlere Uğur Mumcu'dan bahsetmek istiyorum.

Uğur Mumcu, Türkiye'de gelmiş geçmiş en cesur ve en doğru gazetecilerimizden birisi idi. Yaptığı derin araştırmaları ile bir takım bağlantıları gün yüzüne çıkarmıştı. Gün yüzüne çıkardığı bu bağlantılar bir takım gölge insanları rahatsız etti ve Uğur Mumcu'yu katlettiler. Uğur Mumcu'nun Türkiye'ye bıraktığı aziz hatırasına sahip çıkanların sayısı her geçen yıl biraz daha azalmakta... Üzülerek izlediğimiz ve izlemekten öte bir aksiyon halinde bulunamadığımız için utanç içerisindeyim. Utanç içerisindeyim çünkü bugün meydanlarda "hepimiz ermeniyiz" diye bağıranlara inat "Hepimiz Türk'üz / Hepimiz Uğur Mumcu'yuz" diye bağıramıyoruz,  sesimizi duyuramıyoruz. Korkarım ki bir kaç yıl sonra, atalarımızın kanları ile bizlere miras bıraktığı öz vatanımızda azınlık konumuna geçeceğiz.

Artık kendimize gelmenin ve meselenin ehemmiyetini idrak etmenin zamanı gelmiştir. Toplum olarak özümüzü ve kimliğimizi, nereden geldiğimizi ve hangi amaç uğruna nereye gittiğimizi unuttuk. Vesselam...