15 Ocak 2012 Pazar

Ebediyet Yolu (Kendi şiirlerimden)

Öçlü: Serbest
Düzen: eaea
Ebediyet Yolu
Kesik bir koku var gözlerimi karartan,
Bir anda dünya yerinden oynadı sandım.
İşte o ruhumun çıkmazlarına ışık tutan,
Ben özümü onun avuçlarında yaktım.

Sönmüyordu içimdeki zehirli şüpheler,
Ne büyük bir tuzaktı bana rastgelen.
Küllerinden doğup geliyordu gidenler,
Bir ben mi kalmıştım maziyi silemeyen.

Plastik bir dünyanın sahte maymunları,
Onlar öğretti bize bilim diyerek küfrü.
Devirim nidalarıyla dolduranlar safları,
Dondurdular ruhlarımızı, bir avuç sürü.

Artık dönmem ben ebediyet yolundan,
İsterse öldürsün bu kesik küfür kokusu.
Bir kere tuttum bırakmam ki kolundan,
Sizin ki hayvanın bizim ki hakkın dokusu.
                                 Eyüp Aktuğ

2 yorum:

  1. allah yolunu her zaman açık etsin kardeşim.senin şiirlerin bana feyz veriyor

    YanıtlaSil
  2. Teşekkür ederim aziz kardeşim...

    YanıtlaSil