17 Aralık 2011 Cumartesi

Kırmızıya Boyanan Tozlu Yollar (Kendi şiirlerimden)

Ölçü: Serbest
Düzen: Serbest
Kırmızıya Boyanan Tozlu Yollar
Uzun ve ince...
Güneşin battığı yere dek uzayıp giden
ve kırmızıya boyanan tozlu yollar,
şunu fısıldamakta: Bugün de bitti.
Yeni bir güne başlarken
bütün ümitlerine o güne teslim etmemek gerekir.
Azar azar harcamalı insan umudunu.
İdareli kullanmalı.
Hepsini birgüne hapsetmeye çalışırsa benim gibi açıkta kalır.
Belki farkedemez önce,
ama sonra anlar fakat çoktan tren kalkmış,
uzak diyarlara doğru yol almıştır.
Güneş birazdan terkecek bu toprakları.
Yine baykuşların şen kahkası ile neşemizi bulacağız.
Buruk bir neşe, mutluluk yaşayacağız belki.
Ama artık alışmışıszdır
böyle günlerde böyle saatleri yaşamaya.
Bizler gibi daha nicelerinin olduğunu düşünüp
yalnız olmadığımıza kendimizi inandırmaya çalışıp,
kendi kendimize yalanlar söylerken yalnızlığımızı
ve çaresizliğimizi birkez daha farkedeceğiz.
Evet itiraflarımız başlar biraz sonra.
Kimseyi kandırmamak lazım,
doğrusu yine arasam mı aramasam mı ikilemi arasında geçen
dört beş saatlik bir zaman dilimini dışarıda tutarsak
boş bir gün geçirmişim.
Uykusuzda kalırız çoğu zaman...
Yıldızların doğmasını bekleriz.
Hangisi benim yıldızım hangisi senin yıldızın bilirim.
Ama bizim yıldızımızı bilmem.
Daha doğmadı ki bizim yıldızımız.
                                 Eyüp Aktuğ


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder