30 Kasım 2011 Çarşamba

Sev(m)iyorum (Kendi şiirlerimden)

Ölçü: Serbest
Düzen: Serbest
Sev(m)iyorum
Öyle harfler vardır ki,
Kelimenin en olmaz yerine konuverir.
Bir harf fazla söylenmişti oysa...
O harfi görmezlikten gelmek istersin.
Ama nafile,
Gün gibi ortadadır o kelime.
Sonra yıldızlar bir bir akar,
Güneş uzak diyarlara göçer.
Sadece sen kalırsın ve duvarda gölgen...
Artık odanı aydınlatmaz titreyen mum ateşi.
Seninle birlikte o da erir gider.
Yaşanmamışlıkların pişmanlığı vardır.
Yine de umut edersin.
Aysız gecede bir ışık ararsın.
Birden soğur her şey...
İçin yanarken üşürsün.
Tarifsiz bir korku kaplar içini,
Katilin olur o fazla harf.
O harf kelimeye fazla gelir,
Sen ise ona...
Bir sigara yakarsın sonra,
Hayallerini bırakırsın her bir nefese.
Sigara da terk edecek seni...
Bir rüzgar esecek külleri savuracak.
Hayallerin uçup gidecek.
Tek başınasındır artık...
Uyur gibi olursun ama uyuyamazsın.
Düşünmeye başlarsın,
Bir zamanlar en sevdiğin harf idi "m",
Baba'm, anne'm, sevgili'm...
Her şeyi sana getirirdi oysa...
Neyin yanına gelse senin yapardı.
O harf, bu kez hayallerini çaldı.
Seviyorum, hayata bağlardı bu kelime.
Sev(m)iyorum, Eyüp iken duyduğun son kelime.
                                 Eyüp Aktuğ

1 yorum:

  1. Her ölçüde güzel şiirler yazıyorsun.Bir ara bocala da bir yanlışını bulalım.:) işin şakası tabii ki kardeşim,tam gaz devam.

    YanıtlaSil