24 Ekim 2011 Pazartesi

13.41 (Kendi şiirlerimden)

Ölçü: Serbest
Düzen: eaea
13.41
Derken acıktık, akrep on iki de,
Bu arada maçıda biz almıştık,
Şimdi kelle paça vardır evimizde,
Ekmeklerimizi suyuna banardık.

İki kişi daha getirdim soframıza,
Annem arkadaşlarımı çok severdi.
Kin, nefret sokmazdık aramıza,
Arkadaş yoktu bize herkes kardeşti.

Bir uğultu var, kulakları sağır eden,
Sonra duvarlar çatlamaya başladı.
Sonra gece doğdu güneşi silen,
Peşinden annemin çığlıkları başladı.

Sesler kesildi, nerede kardeşlerim?
Abicim ses verin, Mustafa, Hasan...
Kimseden yoktu benim haberim,
Belkide kıyamet, biraz önce kopan.

Tek cümle... Sesimi duyan var mı?
Kardeşlerimi, annemi kurtarın n'olur.
Bu karanlığın bir çıkışı da var mı?
Annemi görsem, bu acı son bulur.

Herkesin gözleri benim üzerimde,
Amca: yaşıyorsun evlat diyordu.
Benim aklım ise annemin sesinde,
Aileni de kurtaracağız evlat diyordu.

Bak güneş yine battı, yine doğdu,
Artık sabah olmuştu, düşünemiyordum.
Bu sabah ailem yeniden doğuyordu,
Bu hediye, Allah'a şükrediyordum.
                           Eyüp Aktuğ 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder