15 Haziran 2011 Çarşamba

Kalbimdeki Sen (Kendi şiirlerimden)

Ölçü: Serbest
Düzen: eaea
Kalbimdeki Sen
Kırık penceremden sızan rüzgar,
Yeni bir güne uyandırdı beni.
Odayı değil de ruhumu sarar,
Bu yaz gününde titretir beni.

Doğan güneş taşları ısıtmakta,
Kalbimdeki buzları eritmiyor.
Gidenler beni iyi sanmakta.
Bu sabah renkler gözükmüyor.

Yosun kokulu keskin su ile,
Gözlerimi ıslattım açılmak için...
Dünden kalan soğuk yemeği,
Tekrar ısıttım, kahvaltı için...

Yalnızlığıda alıp düştüm yollara,
Tek sırdaşımdır içimdeki yalnızlık.
Görüpte insanları, yabancı bakışlarda,
Sahte dudaklardaydı gerçek tatsızlık.

Güneşi uğurluyorum başka diyarlara,
İşte birgün daha bitti içimdeki kış ile.
Güneşi getirebilmek için insanlara,
Bensizde döner dünya, kalbimdeki sen ile...
                                   Eyüp Aktuğ

2 yorum:

  1. İnsanlar geceyle büyümeyi de öğrenmeli onunla içini ısıtmayı,dert sandıklarını içini ateşiyle söndürmeyi öğrenmeli. Bana güneşim diyen sevgilim, şimdi ise güneşini başka yerde ara olmuş. Bana güneşim diyen sevgili bir gülücükle sarhoş olmuş. Ben onu gece ile severken o her kesi bir ışıkla sevmiş.

    Gerçekten şiirin çok güzel özellikle son sözler benim çok hoşuma gitti. Ellerine sağlık. :)

    YanıtlaSil
  2. @Adsız
    Teşekkür ederim kıymetli yorumuz için...

    Öyle iste azizim...

    YanıtlaSil