7 Kasım 2010 Pazar

Umut (Kendi şiirlerimden)

UMUT
Eski bir masa var.
Bu yeni odada.
Odayı mı eskitmek gerek,
Masayı mı yenilemek.
Üşüyorum...
Ateş kalmamış hiç sobada.
Sobayı mı yakmak gerek,
Yazı mı beklemek.
İşte yaktım sobayı,
Artık odam sıcacık.
Çayı da demledim işte.
Püfür püfür...
Üzerine karanfil mi gerek.
Kokuyu süpürür...
Kapı çaldı geldi birisi.
Postacı seslendi:
Kalkıyor Almanya treni...
Çıkmış işte alaman vizesi,
Ölmeye gurbet mi gerek...
Hazırladım bavulumu sıkıca,
Puslu aynayı sakın unutma.
Biraz da azık alırım yanıma.
Azık değil bana umut gerek.
Bekleyenim yok ki burada.
Hasret...
Sevenim kalmadı arada,
İlla aşka mı düşmek gerek.
Yaklaştık, Yugoslavya sınırı,
Burada yemekler gün aşırı.
Geçecek her şey göster sabrı,
Ben gibi Eyüp mü olmak gerek.
                                 Eyüp Aktuğ

Veda ederken: Bir söz vardı, umut fakirin ekmeğidir diye...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder