20 Ocak 2011 Perşembe

Zuhur (Kendi şiirlerimden)

ZUHUR
Aklım almadı nedir sonsuzluk?
Parıldadı güneş, geldi susuzluk.
Mana ne? Ölürken yaşamı tatmak.
Belki de yatak diye tabuta yatmak.

Anlattı bir bir aklım yetmedi.
Haykırdım! Sözüm sözü kesmedi.
Dedi: Yol bir, işte sana hakikat.
Devam etti birazda sadakat.

Kesildi sesim hava kalmadı,
Açık pencereler bir bir kapandı.
İşte şimdi özgür, etsiz kemik.
Dönemezsin geri, istediğin mistik.

Açıldı kilitlerim toprakla dolunca.
Konuştu bülbül güller solunca.
Aşk cana değil toprağa düşmekmiş.
Dervişe sarık değil hak gerekmiş.

Işık göründü aralandı bütün kapılar.
Sur çaldı uçuştu bütün kitaplar.
Gösterdiler herkese ateş sıcak,
Ceza imiş sönüp tekrar yanmak.

Öyle bir ateş ki bu su söndürmez.
Yanmaktadır, ona hava gerekmez.
Denk değil bir yıla bir saniye.
Öyle ya, ben arkadaştım kabile.
  
                                            Eyüp Aktuğ 


Veda ederken: Mana ne? Ölürken yaşamı tatmak.

2 yorum:

  1. senin şiirlerin bana feyz veriyor değerli kardeşim.yüreğine sağlık

    YanıtlaSil
  2. Teşekkür ederim aziz kardeşim.

    YanıtlaSil